تاریخنگاری محلی ایران که سابقه آن به پیش از اسلام میرسد، در عصر قاجار با یک دوره طلایی رشد کمی و کیفی مواجه گردید. بیشتر شهرها و مناطق کشورمان صاحب یک یا چند تاریخ محلی گردیدند. در این مقاله پس از بررسی در حدود پنجاه اثر چاپ شدة تاریخ محلی عصر قاجار، به بررسی ویژگیها و علل این نهضت و مؤلفههای این نوع تاریخنگاری میپردازیم. نیز بدین امر نظر داریم که انگیزة مؤلفان در آفرینش کتابهایشان چه بوده است.
رجائی، عبدالمهدی، چلونگر، محمدعلی و نورائی، مرتضی. (1390). تاریخ نگاری محلی عصر قاجار و مؤلفه های آن. (e25017). تاریخ و فرهنگ، 43(1)، e25017 https://doi.org/10.22067/history.v0i0.12955
MLA
رجائی، عبدالمهدی، چلونگر، محمدعلی، و نورائی، مرتضی. "تاریخ نگاری محلی عصر قاجار و مؤلفه های آن" .e25017 ، تاریخ و فرهنگ، 43، 1، 1390، e25017. doi: 10.22067/history.v0i0.12955
HARVARD
رجائی، عبدالمهدی، چلونگر، محمدعلی، و نورائی، مرتضی. (1390). 'تاریخ نگاری محلی عصر قاجار و مؤلفه های آن'، تاریخ و فرهنگ، 43(1), e25017. doi: 10.22067/history.v0i0.12955
CHICAGO
رجائی، عبدالمهدی، چلونگر، محمدعلی و نورائی، مرتضی، "تاریخ نگاری محلی عصر قاجار و مؤلفه های آن." تاریخ و فرهنگ، 43 1 (1390): e25017, doi: 10.22067/history.v0i0.12955
VANCOUVER
رجائی عبدالمهدی، چلونگر محمدعلی، نورائی مرتضی. تاریخ نگاری محلی عصر قاجار و مؤلفه های آن. JHC. 1390;43(1):e25017. doi: 10.22067/history.v0i0.12955